محمد تقي جعفري
323
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى
در فضيلت جوع واحتما ( ( 2830 ) ) رنج جوع اولى بود خود زان علل هم به لطف وهم به خفت هم عمل ( ( 2831 ) ) رنج جوع از رنجها پاكيزه تر خاصه در جوع است صد نفع وهنر ( ( 2832 ) ) جوع خود سلطان داروهاست هين جوع بر جان نه ، چنين خوارش مبين جوع نور چشم باشد در بصر جوع باشد قابليت در نظر ( ( 2833 ) ) جمله ناخوش از مجاعت خوش شوى جمله خوشها بىمجاعتها است رد تفسير ابيات رنج وشكنجهء گرسنگى بهتر از آن علتهايى است كه از سيرى وشكمبارگى درونت را بيمار مىسازد ، لطف و سبك بالى و كار گرسنگى را درياب ، تا بدانى كه اين رنج مقدس كه صدها نفع وهنر براى تو نتيجه مىدهد ما فوق رنجهاى سيرى وشكمبارگىها است سرور همهء داروهاى شفا بخش گرسنگى است ، برو گرسنگى را بر جان خود بپذير ومحقرش مشمار . گرسنگى نور چشمان است وقابليت بينايى ديدگان آدمى سرچشمه از گرسنگى دارد . همهء ناخوشىها با گرسنگى مبدل به خوشىها وبالعكس ، همه خوشىها بدون گرسنگى مردود ومطرود است .